تلفظ بین المللی : /lˌanɡarɡˈɑh/ تلفظ : [l,angaRg'Ah]
لغت نامه دهخدا
لنگرگاه. [ ل َ گ َ ] ( اِ مرکب ) جائی که کشتی در دریا بایستد و پیشتر نتواند رود. دهانه و یا جائی از دریا که کشتی آنجا بایستد. خور. بندر. کلاّء. ( منتهی الارب ): مرسی ، مراسی ؛ لنگرگاهها.
فرهنگ عمید
جای لنگر انداختن و ایستادن کشتی.
فرهنگ معین
( ~ . ) [ یو - فا. ] (اِمر. ) جای توقف کشتی در بندر.
فرهنگ فارسی
منطقه‌ای از دریا نزدیک به ساحل که دارای بستر مناسبی برای لنگراندازی است
جای لنگرانداختن وایستادن کشتی ( اسم ) ۱- جایی از دریاکه کشتی در آن بایستد و پیشتر نتواند رفت . ۲- بندر .
دانشنامه عمومی
لِنْگِرْگاه:(lengergah) در گویش گنابادی (گبری) یعنی قربانگاه ، محل ارتباط با عالم مردگان و اجنه (دیوها) و قربانی برای خدایان
لنگرگاه جایی در دریا است که کشتی ها می توانند لنگر بیندازند.لنگر دریاییکشتی گاهمهار اندازیلنگرگاه جایی است که برای ثابت نگه داشتن کشتی، لنگر انداخته می شود. درحالیکه مهار اندازی (به انگلیسی: Moorings) برای طناب اندازی به شناور یا تیرک مهار گفته می شود. لنگرگاه معمولاً ...
مترادف و متضاد
اسکله، بارانداز، بستنگاه، بندر، بندرگاه
dock (اسم)لنگر گاه، بارانداز، جای محکوم یا زندانی در محکمهharbor (اسم)لنگر گاه، پناه گاه، بندرگاهanchorage (اسم)لنگر گاه، لنگراندازی، باج لنگرگاهgrappling (اسم)لنگر گاه، قلابhaven (اسم)لنگر گاه، بندرگاه، پناهگاه، جای امنlevee (اسم)لنگر گاه، بند، خاکریز، مجلس پذیرایی، سلام عامdockage (اسم)لنگر گاه، لنگراندازیharborage (اسم)لنگر گاه، پناه گاهberth (اسم)ج...
فرهنگستان زبان و ادب
{anchorage} [حمل ونقل دریایی] منطقه ای از دریا نزدیک به ساحل که دارای بستر مناسبی برای لنگراندازی است
