معانی کلمه : لجه
لغت نامه دهخدا
لجة. [ ل ِ ج َ ] (ع مص ) ولوج . درآمدن . (منتهی الارب ).
لجة. [ ل َج ْ ج َ ] (ع اِ) آواز و بانگ و فریاد. گویند: سمعت لجتهم ؛ ای اصواتهم . (منتهی الارب ). غوغا.
فرهنگ عمید
۱. میانۀ دریا.
۲. [قدیمی] جماعت بسیار.
۲. [قدیمی] جماعت بسیار.
فرهنگ معین
(لُ جَّ ) [ ع . ] (اِ. ) میانة دریا.
فرهنگ فارسی
دریا، میانه دریا، جماعت بسیار، لجج جمع
( اسم ) ۱- میان. آب دریا عمیق ترین موضع دریا : کشتی هر که در این لج. خونخوارافتاد نشنیدیم که دیگر بکران میاید . ( سعدی لغ. )
ولوج . در آمدن
( اسم ) ۱- میان. آب دریا عمیق ترین موضع دریا : کشتی هر که در این لج. خونخوارافتاد نشنیدیم که دیگر بکران میاید . ( سعدی لغ. )
ولوج . در آمدن
دانشنامه عمومی
میان دریا
لُجّة؛ [واژه ی عربی به معنی] میانه ی دریا؛ جماعت بسیار
گویش مازنی
خون لخته شده
/leje/ خون لخته شده
مترادف و متضاد
میانهدریا
پرتگاه، ورطه
۱. میانهدریا
۲. پرتگاه، ورطه
