معانی کلمه : لثغه
لغت نامه دهخدا
لثغة. [ ل َ ث َ غ َ ] (ع اِ) دهان . (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
شکستگی و گرفتگی زبان به طوری که حرف «س» را «ٍث» و «ر» را «غ» تلفظ کنند.
فرهنگ معین
(لُ غَ یا غِ ) [ ع . لثغة ] (مص ل . ) گرفتن زبان و شکستگی آن به طوری که حرف سین را ثاء یا راء را غین گویند و مانند آن .