معانی کلمه : لافونتن
لغت نامه دهخدا
لافونتن. [ ف ُ ت ِ ] ( اِخ ) ژان دو. شاعر بزرگ فرانسوی. مولد «شاتوتیری » به سال 1621 و وفات در پاریس به سال 1695 م. وی سبکی مطبوع و لطیف دارد و داستانهای او کتابی مورد استفاده همگان در ازمنه و امکنه مختلف شناخته شده است.
