تلفظ بین المللی : /lˈɑʃeː xˈar/ تلفظ : [l'ASe: x'aR]
لغت نامه دهخدا
لاشه خر. [ ش َ / ش ِ خ َ ] ( اِ مرکب ) خر ضعیف و سست بنیه و نزار. رجوع به لاشه شود : وین لاشه خر ضعیف بدره رااندر دُم رفته کاروان بندم.مسعودسعد.چون براقی نداری اندرده لاشه خر را به دست دزد مده.سنائی.بارگیر تو تازی اسب دوان تو خریدار لنگ لاشه خران.سنائی.آخر نه سیدی که سوار براق بودبر لاشه برهنه بس مختصر نشست عیسی که نقره خنگ سپهر است مرکبش زو هیچ کم نشد که بر آن لاشه خر نشست.سیدحسن غزنوی.من همی گوی...
فرهنگ فارسی
( اسم ) خرسست و نزار : چون براتی نداری اندرده لاشه خر را بدست دزد مده ( سنائی لغ. )
