معنی کلمه : قمامه
لغت نامه دهخدا
قمامة. [ ق ُ م َ ] (اِخ ) (ابو ...) جبلةبن محمد. از محدثان است . (منتهی الارب ).
قمامة. [ ق ُ م َ ] (ع اِ) گروه مردم . || خاکروبه . ج ، قُمام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

قمامة. [ ق ُ م َ ] (اِخ ) (ابو ...) جبلةبن محمد. از محدثان است . (منتهی الارب ).
قمامة. [ ق ُ م َ ] (ع اِ) گروه مردم . || خاکروبه . ج ، قُمام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).