معنی کلمه : قطیعه ٔ اسحاق
لغت نامه دهخدا
قطیعه اسحاق. [ ق َ ع َ ی ِ اِ ] ( اِخ ) وی اسحاق ازرق شروی مولی محمدبن علی بن عبداﷲبن عباس است. منصور در بغداد نزدیک کرخ طرف راست سویقه ابوالورد زمینی را به وی داد و آن به این نام موسوم گشت. ( معجم البلدان ).