معانی کلمه : قطعه

۱. پارۀ چیزی، حصه، تکه.
۲. (ادبی ) شعری که فقط مصراع های زوج آن هم قافیه باشد.

(قِ عِ ) [ ع . قطعة ] (اِ. ) ۱ - پاره ای از هر چیز. ۲ - حصه و بهره و قسمت . ۳ - چند بیت هم وزن و هم قافیه است که قافیه را در مصراع اول بیت آن رعایت نکنند و در آن از یک مضمون بحث کنند. ۴ - تکه ای از موسیقی که از چند جمله تشکیل می شود که هر یک از آن ها دارا

( قطعه ( زمین ) ) تلی ش؛ لَتِه
( قطعه ( گوشت ) ) گژمه
اَنجِه؛ پرزِه؛ پنگ؛ تِریز؛ تَک؛ تَل؛ گِند؛ گِندِه

{part} [قطعات و اجزای خودرو ، علوم مهندسی] بخشی از یک سامانه که خود به تنهایی به کار نرود و قابل تجزیه و تقسیم به اجزای دیگر نباشد