معانی کلمه : قصر

قصر. [ ق َ ص ِ ] (ع ص ) خشک گردن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

قصر. [ ق ِ ص َ ] (ع مص ) کوتاه شدن . || (اِمص ) کوتاهی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قَصارة شود.

۱. کوتاه بودن.
۲. کوتاهی.

۱. (فقه) خواندن نماز چهاررکعتی به‌صورت دورکعتی در سفر.
۲. (اسم) [جمع: قُصُور] خانۀ بسیار مجلل؛ کاخ؛ کوشک.
۳. (ادبی) در عروض، اسقاط حرف ساکن از سبب خفیف آخر رکن و ساکن کردن ماقبل آن چنان‌که از فاعلاتن فاعلات باقی بماند و نقل به فاعلان شود.
۴. [قدیمی] بازداشتن.
۵. [قدیمی] کوتاه کردن.

(قَ) [ ع . ] (اِ.) کوتاهی ، سستی .

( ~ .) [ ع . ] (اِ.) کاخ ، کوشک . ج . قصور.

(قَ صَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کوتاه بودن . 2 - (اِمص .) کوتاهی ، مق . طول ، درازی .

کوتاه‌سازی، کوتاهی

ارگ، صرح، قلعه، کاخ، کوشک ≠ کلبه، کوخ

۱. ارگ، صرح، قلعه، کاخ، کوشک
۲. کوتاهسازی، کوتاهی ≠ کلبه، کوخ

کاخ، کوشک