معانی کلمه : قسطال
لغت نامه دهخدا
قسطال . [ ق ِ ] (ع ص ) آوازدار. (از منتهی الارب ). باآواز. (اقرب الموارد): نهرقسطال ؛ جوی باآوازه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
قسطال . [ ق َ ] (ع اِ) غبار. (منتهی الارب ). گرد و غبار. (ناظم الاطباء). غبار ساطع. (اقرب الموارد). ج ، قساطیل . (ناظم الاطباء). رجوع به قسطل و قسطلان و قسطول و قساطیل شود.
فرهنگ فارسی
غبار گرد و غبار
