معانی کلمه : قرطه
لغت نامه دهخدا
قرطة. [ ق ُ رَ طَ ] (ع اِ) آویزگی دروش گوش تکه . (منتهی الارب ).
قرطة. [ ق ِ رَ طَ ] (ع اِ) آویزگی دروش گوش تکه . || ج ِ قُرْط. (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
جامۀ کوتاه بی آستر، پیراهن.
فرهنگ معین
(قُ طَ ) [ معر. ] (اِ. ) معرب کرته ، نیم - تنه ، جامه کوتاه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) کرته : قرطه بگشای و زمانی بنشین پیش و بگوی روی بنمای که امروز چنین داردروی . ( انوری چا. تبریز ۳۷۱ )
آویزگی دروش گوش تکه
آویزگی دروش گوش تکه
