تلفظ بین المللی : /q1arˈɑq1vinlˌuː/ تلفظ : [q1aR'Aq1vinl,u:]
لغت نامه دهخدا
قراقوینلو. [ ق َ ق ُ ی ُ ] ( اِخ ) یکی از طوایف ترکمانان که نیمه قرن هشتم هجری در آذربایجان و غیره صاحب قدرت شدند ( 780 - 774هَ. ق. ). ( طبقات سلاطین اسلام 226 ). ترکمانان از طوایفی بودند که هنگام حمله مغول مساکن خود را در حوالی دریاچه خوارزم ( آرال ) ترک کرده بداخله ایران آمدند و بر حسب تصادف هر طایفه ای از آنان در جایی استقرار یافتند. چون دولت ایلخانان مغول بپایان رسید در نیمه قرن هشتم ترکمانان ...
فرهنگ فارسی
سلسله ای از ترکمانان که در قر. ۹ه. ( از حدود ۷۸٠ ه ق./ ۱۳۷۸ م . - ۸۷۴ ه ق ./ ۱۴۶۹ م . ) در شمال غربی ایران و مشرق آسیای صغیر حکومت داشتند . چون دولت ایلخانان مغول بپایان آمد در نیمه قر. ۸ ه. ترکمانان نیز مانند دیگر طوایف ترک و مغول از موقع استفاده کردند و قدرتی بدست آوردند . از آن میان دو طایفه آق قویونلو و قراقویونلو بودند که بتصرف نقاط شمالی بین النهرین پرداختند . قبیله قراقویونلو در شمال دریاچه...
