معانی کلمه : قراضه

۱. [عامیانه] ویژگی هر چیر مستعمل و از کار افتاده.
۲. (اسم ) زر و سیم و پول اندک.
۳. هر چیز فلزی شکسته و خرده ریزه.
۴. (اسم ) ریزههای فلز که هنگام بریدن یا تراشیدن آن می ریزد.

(قُ ض ) [ ع . قراضة ] (اِ. ) ۱ - براده های فلز که هنگام تراشیدن می ریزد. ۲ - هرچیزی که از شکل درآمده و خراب شده باشد.

ریزه های فلزکه هنگام بریدن یاتراشیدن آن می ریزد، هرچیزفلزی شکسته وخرده ریزه
( اسم ) ۱ - ریزه های زر و سیم و جز آن که وقت تراشیدن بر افتد ۲ - ریزه هر چیز که از مقراض قطع شده بر زمین افتد .
دژی است بیمن از ابن بلیندم قدمی

بوراق؛ لقاره؛ لگاره

{scrap} [مهندسی محیط زیست و انرژی] محصولاتی که عمر مفید آنها تمام شده است