معانی کلمه : قاه قاه
لغت نامه دهخدا
قاه قاه. ( اِ صوت ) خندیدن به آواز بلند را گویند. ( برهان ). قهقهه. ( حاشیه برهان دکتر معین ) :
زده خنده بر روی خواهندگان
دهان زر از جودتو قاه قاه.
زده خنده بر روی خواهندگان
دهان زر از جودتو قاه قاه.
فرهنگ عمید
۱. صدای خندۀ بلند.
۲. (اسم ) خنده با صدای بلند. * قهقهه.
۲. (اسم ) خنده با صدای بلند. * قهقهه.
فرهنگ فارسی
( اسم ) حکایت آواز خنده قهقهه : سید میران قاه قاه خندید .
مترادف و متضاد
guffaw (اسم)
خنده بلند، قاه قاه، حرف مفت
ha-ha! (صوت)
قاه قاه، هاها
