تلفظ بین المللی : /filmbˈardɑr/ تلفظ : [filmb'ardAR]
لغت نامه دهخدا
فیلم بردار. [ ب َ ] ( نف مرکب ) فیلم بردارنده. کسی که فیلم سینمائی برمیدارد. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
کسی که کارش ثبت تصاویر با دوربین مخصوص است.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که فیلم سینمایی بر می دارد
در سینما، شخصی که در فرایند تولید فیلم، وظیفۀ فیلمبرداری را بر عهده دارد و معمولاً زیرنظر مدیر فیلمبرداری کار می‌کند
دانشنامه عمومی
فیلم بردار یا مدیر فیلمبرداری شخصی است که به وسیلهٔ یک دوربین فیلمبرداری به ثبت صحنه های یک فیلم می پردازد. این شخص اغلب با عنوان فیلمبردار شناخته می شود و مسئولیت اصلی آن به کارگیری دوربین فیلمبرداری برای ثبت صحنه های مورد نظر کارگردان است.دستیار فیلم برداردوربین فیلم برداریفیلمبرداری اصلی ترین بخش تولید یک فیلم است و مدیر فیلمبرداری شخصی کلیدی در تولید یک فیلم است.مدیر فیلمبرداری در حالت کلی وظی...
مترادف و متضاد
cameraman(اسم)
عکاس، فیلم بردار، ادمیکه با دوربین کار می‌کند
فرهنگستان زبان و ادب
{camera operator ,cameraman} [سینما و تلویزیون] در سینما، شخصی که در فرایند تولید فیلم، وظیفۀ فیلم برداری را بر عهده دارد و معمولاً زیرنظر مدیر فیلم برداری کار می کند
