تلفظ بین المللی : /fˌibrinˈuːʒan/ تلفظ : [f,ibRin'u:Zan]
لغت نامه دهخدا
فیبرینوژن. [ ن ُ ژِ ] ( فرانسوی ، اِ ) ( اصطلاح پزشکی ) ماده آلبومینوئیدی مترشح از کبد که یکی از عوامل انعقاد خون است و جزو آنزیم های منعقدکننده خون به شمار میرود درموقع انعقاد خون فیبرینوژن موجود در خون بر اثر آنزیم دیگری موسوم به ترومبین تبدیل به فیبرین و فیبرینوگلبولین میشود که اولی به حالت جامد درمی آید و تشکیل لخته را میدهد و دومی در سرم خون به حالت محلول باقی میماند. خود ترومبین نیز در خون م...
فرهنگ عمید
پروتئین محلول خون که فیبرین از آن حاصل می شود و عامل انعقاد خون است.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ماده آلبومینوئیدی مترشح از کبد که یکی از عامل های انعقاد خون است و جزو آنزیم های منعقد کننده خون بشمار می رود . در موقع انعقاد خون فیبرینوژن موجود در خون بر اثر آنزیم دیگری موسوم به ترومبین تبدیل به فیبرین و فیبرینوگلوبولین میشود که اولی بحالت جامد در می آید و تشکیل لخته را می دهد و دومی در سرم خون به حالت محلول باقی می ماند خود ترومبین نیز در خون موجود نیست بلکه به صورت آنزیم دیگری موسوم ...
دانشنامه عمومی
فیبرینوژن پروتئینی محلول در خون می باشد که هنگام انعقاد خون بر اثر آزاد شدن و فعال شدن آنزیم ترومبین به رشته های نامحلول فیبرین تبدیل می شود و در انعقاد خون نقش مهمی دارد. فیبرینوژن در کبد ساخته می شود و سطح خونی آن در شرایطی مانند بارداری و التهاب افزایش می یابد.آلبرت لنینگر، مایکل کاکس، دیویدلی نلسون (۱۳۸۵)، اصول بیوشیمی لنینجر، ترجمهٔ رضا محمدی، آییژ، شابک ۹۶۴-۸۳۹۷-۰۵-۸گایتون فیزیولوژی پزشکی. ت...
