فکاهت . [ ف َ هََ ] (ع مص ) فکاهة. شوخ بودن . خوش طبع بودن . (فرهنگ فارسی معین ). || (اِمص ) مزاح و مطایبه یعنی خوش طبعی . (غیاث از منتخب ). رجوع به فکاهة شود.
فکاهت. [ ف َ هََ ] ( ع مص ) فکاهة. شوخ بودن. خوش طبع بودن. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِمص ) مزاح و مطایبه یعنی خوش طبعی. ( غیاث از منتخب ). رجوع به فکاهة شود.فکاهة. [ ف ُ هََ ] ( ع اِمص ) خوش منشی ...
فرهنگ عمید
۱. خوش طبع بودن، شوخ و خندان بودن، سخنان خنده دار گفتن و خندیدن. ۲. خوش طبعی، خوش منشی، مزاح.
