معنی کلمه : فناء
لغت نامه دهخدا
فناء. [ ف َن ْ نا] (ع ص ) شجرة فناء؛ درخت بسیارشاخ . (منتهی الارب ).
فناء. [ ف َ ن َءْ ] (ع اِمص ) بسیاری و افزونی . (منتهی الارب ). کثرت . (از اقرب الموارد).

فناء. [ ف َن ْ نا] (ع ص ) شجرة فناء؛ درخت بسیارشاخ . (منتهی الارب ).
فناء. [ ف َ ن َءْ ] (ع اِمص ) بسیاری و افزونی . (منتهی الارب ). کثرت . (از اقرب الموارد).