معانی کلمه : فلک بان
لغت نامه دهخدا
فلک بان. [ ف َ ل َ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) گرداننده فلک. نگهبان فلک. کنایت از خالق فلک و حضرت باری تعالی :
وگر دانی که این کار فلک نیست
فلکبانی تو را لازم شد ایدر.
وگر دانی که این کار فلک نیست
فلکبانی تو را لازم شد ایدر.
فرهنگ فارسی
گرداننده فلک نگهبان فلک
