معانی کلمه : فلفل
لغت نامه دهخدا
فلفل . [ ف ُ ف ُ ] (ع اِ) خادم زیرک . || لیف خرما. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
(فِ لْ فِ ) (اِ. ) = پلپل : گیاهی است بالارونده و دارای ریشه های ساقه خیز و کوتاه که میوة آن ادویه ای است با طعم تند و سوزنده .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
( اسم ) فلفل .
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
pepper (اسم)
خوش مزگی، فلفل، فلفل کوبیده