معانی کلمه : فلج

۱. (پزشکی ) عارضۀ توقف یا مختل شدن حرکت در اعضای بدن بر اثر بیماری عصبی یا عضلانی.
۲. (صفت ) [عامیانه] مبتلا به این عارضه.

(فَ لْ ) (اِ. ) قفل ، زنجیر پشت در.
(فَ لَ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - کجی پای . ۲ - در فارسی به معنی سستی و نق ص در اعضای بدن .

تُندرنیدِه؛ زیر خو رین؛ پا وَندِه؛ لَسم؛ لوج؛ تِی لنگ؛ چَول و چویل
زیر خو رین

{paralysis, palsy} [علوم پایۀ پزشکی] 1. توقف کامل یا جزئی عملکرد حرکتی بخشی از بدن که معمولاً ناشی از آسیب دیدگی (lesion ) ماهیچه یا عصب مربوط به آن بخش است 2. توسعاً، خلل در عملکرد حسی متـ . فلجی
{paralytic} [علوم پایۀ پزشکی] ویژگی فرد یا اندام یا عضو دچار فلجی؛ مربوط به فلجی
{paralytic} [علوم پایۀ پزشکی] فرد مبتلا به فلجی