معانی کلمه : فطور
لغت نامه دهخدا
فطور. [ ف َ ] (ع اِ) آنچه بدان افطار کنند و روزه گشایند. (منتهی الارب ). آنچه بدان روزه گشایند از طعام و جز آن . (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
۱. غذایی که با آن افطار می کنند.
۲. (اسم مصدر ) = فطر
۲. (اسم مصدر ) = فطر
فرهنگ معین
(فُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ فَطúر، شکاف ها.
فرهنگ فارسی
آن چه بدان افطار کنند و روزه گشایند . آن چه بدان روزه گشایند از طعام و جز آن .