فسرده. [ ف ُ / ف ِ س ُ دَ/ دِ ] ( ن مف ) منجمدگردیده و بسته شده. ( برهان ). اسم مفعول از فسردن. ( حاشیه برهان چ معین ) : هم از گنج صد در خوشاب جست که آب فسرده ست گویی درست.فردوسی.اندر زمستان خربزه های فسرده و نیم خام میخوراند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).گر داشت خصم ناری چون نار صد زبانی چون خاک شد فسرده چون باد شد مجالش.خاقانی.چو موم محرم گوش خزینه دار توام نیم فسرده مرا ز آتش عذاب متاب.خاقانی.ساقی منشی...
