معانی کلمه : فریفتار
لغت نامه دهخدا
فریفتار. [ ف ِ / ف َ ] ( نف )فریبنده. ( فرهنگ فارسی معین ). فریب دهنده. ( یادداشت مؤلف ). فریفتکار. رجوع به فریفتن و فریفتگار شود.
فرهنگ عمید
فریفتکار#NAME?
= فریفتکار
فرهنگ معین
(فِ یا فَ ) (ص فا. ) فریبنده .
فرهنگ فارسی
فریبنده، گول زننده، مکار، حیله بازفریفتاری:فریبندگی
( صفت ) فریبنده .
( صفت ) فریبنده .
