فره . [ ] (اِ) به فارسی بنفسج و به ترکی فراخ است . (فهرست مخزن الادویه ).
فره . [ ف ُرْ رَه ْ ] (ع ص ، اِ) ج ِ فاره . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فاره و فُرُه ْ شود.
جوجه.
۱. فراوان؛ بسیار؛ افزون: ◻︎ گر زآنکه خدا به من دهد مال فره / بگشایم از این کار فروبسته گره (؟: مجمعالفرس: فره).
۲. خوب؛ پسندیده
(فَ رِّ) (اِ.) نک فر.
(فَ رَ) (مص ل .) خرامیدن ، تکبر کردن .
(فِ یا فَ رِ هْ) [ په . ] (ص .) 1 - بسیار، فراوان . 2 - خوب ، پسندیده .
شکوه
زیاد
ابهت، احتشام، جلال، جلالت، حشمت، شکوه، شوکت، عظمت، فر
شکوه