معانی کلمه : فرد رو
لغت نامه دهخدا
فردرو. [ ف َرْدْ رَ / رُو ] ( نف مرکب ) کسی که تنها رود و محتاج بدرقه نباشد. ( آنندراج از بهار عجم ). مجرد. که به توکل و اعتماد به حق رود :
دامن فردروان گیر اگر حق طلبی
به صدای جرس قافله از راه مرو.
دامن فردروان گیر اگر حق طلبی
به صدای جرس قافله از راه مرو.
فرهنگ فارسی
کسی که تنها رود و محتاج بدرقه نباشد .
