معانی کلمه : فراپایه
لغت نامه دهخدا
فراپایه. [ ف َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) بلندپایه :
چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمان
چو آسمان فراپایه در زمانه بپای.رجوع به فرا شود.
چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمان
چو آسمان فراپایه در زمانه بپای.رجوع به فرا شود.
فرهنگ عمید
بلندپایه.
فرهنگ معین
(فَ. یِ ) (ص مر. ) بلندپایه ، گرانقدر.
فرهنگ فارسی
( صفت ) بلند پایه گرانقدر .
