معانی کلمه : فران
لغت نامه دهخدا
فران . [ ف َرْرا ] (اِخ ) بلادی است وسیع به مغرب . (منتهی الارب ).
فران . [ ف َ ] (اِخ ) ابن بلی . از بنی قضاعة است . (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
ابن بلی از بنی قضاعه است
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
اسم: فران (دختر) (فارسی) (تلفظ: faran) (فارسی: فَران) (انگلیسی: faran)
معنی: پرواز
معنی: پرواز
