معانی کلمه : فجل

تلفظ بین المللی : /fˈadʒl/ تلفظ :‌ [f'adZl]

لغت نامه دهخدا

فجل . [ ف َ / ف َ ج َ ] (ع مص ) نرم و فروهشته گردیدن . (منتهی الارب ). استرخاء. (اقرب الموارد). || سطبر شدن . (منتهی الارب ). غلیظ شدن . (اقرب الموارد).

فجل . [ ف ُ / ف ُ ج ُ ] (ع اِ) ترب . (منتهی الارب ). به پارسی ترب گویند و به هندی مولی . ارجانی گوید: گرم و خشک است در دو درجه ، و در او قوتی است که ورمها را تحلیل...

فرهنگ معین

(فَ جْ یا جَ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - نرم و فروهشته گردیدن . ۲ - ستبر شدن ، غلیظ گشتن .

فرهنگ فارسی

( اسم ) ترب . یا فجل بری . گیاهی است از تیره صلیبیان که بی کرک است و ارتفاعش بین ۶٠ سانتیمتر تا یک متر است و معمولا در نواحی کوهستانی و کنار جریان های آب و نقاط مرطوب اروپا می روید . ریشه اش ضخیم و آبدار است که ضخامتش تا چهار سانتیمتر نیز می رسد و طولش تا یک متر هم ممکن است برسد . ساقه این گیاه راست و برگهایش بزرگ و دندانه دار و دمبرگش دراز است گلهایش سفید رنگ و متعدد و میوه اش خورجینک و کوچک است ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

معانی کلمه : فجل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : فجل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات