معانی کلمه : فتون
لغت نامه دهخدا
فتون . [ ف ِ] (ع اِ) ج ِ فِتَة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
۱. در فتنه انداختن.
۲. در فتنه افتادن، مفتون شدن.
۲. در فتنه افتادن، مفتون شدن.
فرهنگ معین
(فُ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) در فتنه افتادن . ۲ - دل باختن . ۳ - (مص م . ) در فتنه انداختن ، به شگفت آوردن .
فرهنگ فارسی
جمع فته
