معانی کلمه : فتن
لغت نامه دهخدا
فتن . [ ف َ ت َ ] (اِ) شکل و شمایل . (برهان ).
فتن . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فتین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فتین (ع اِ) شود.
فرهنگ عمید
فتنه#NAME?
= فتنه
فرهنگ معین
(فِ تَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ فتنه .

فتن . [ ف َ ت َ ] (اِ) شکل و شمایل . (برهان ).
فتن . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فتین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فتین (ع اِ) شود.
فتنه#NAME?