معانی کلمه : فتره

تلفظ بین المللی : /fˈetreː/ تلفظ :‌ [f'etRe:]

لغت نامه دهخدا

فترة. [ ف َ رَ ] (ع اِمص ) سستی . (منتهی الارب ). ضعف و شکستگی . (اقرب الموارد). || (اِ) زمان میان دو پیامبر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || سمکه رعاده . (فهرست مخزن الادویه ). ماهیی است در رود نیل که اگر آن را با پای بسایی در پای سستی عارض شود و تا عرق نکنی رفع نگردد. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فِتَّر شود.

فرهنگ فارسی

سستی . ضعف و شکستگی

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: فتر (۲ بار)اصل فتر چنانکه طبرسی فرمود به معنی انقطاع از جدیت در کار است. راغب فتور را سکون بعد از حدت، نرمی پس از شدت، ضعف بعد از قوت گفته است. . شب و روز خدا را تسبیح می‏گویند و آرام نمی‏شوند. آیه درباره ملائکه است. . گناهکاران در عذاب جهنم پیوسته‏اند، عذاب از آنها قطع نمی‏شود و آنها در جهنم از نجات نومیداند (نعوذ باللَّه). . فترت زمانی است که در آن پیغمبر نیست و زمان از ...

معانی کلمه : فتره

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : فتره

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات