معانی کلمه : فتادن

فتادن. [ ف ُ / ف ِ دَ ] ( مص ) افتادن :
خداوندا چو آید پای بر سنگ
فتد کشتی در آن گردابه تنگ.گر نه ز صبح آینه بیرون فتاد
نور تو بر خاک زمین چون فتاد؟رباخواری از نردبانی فتاد
شنیدم که هم درنفس جان بداد.رجوع به افتادن شود.

(فُ یا فِ دَ ) (مص ل . ) نک افتادن .

افتادن