معانی کلمه : غیهب

تلفظ بین المللی : /q1ˈihab/ تلفظ :‌ [q1'ihab]

لغت نامه دهخدا

غیهب. [ غ َ هََ ] ( ع اِ ) سختی تاریکی شب. ( مهذب الاسماء ). تاریکی.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ج ، غَیاهِب. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( ص ) سخت سیاه از اسب و شب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). شب سخت تاریک و اسب بسیار سیاه. ( از اقرب الموارد ). ادهم غیهب ؛ اسبی سخت سیاه. ( مهذب الاسماء ). مؤنث آن غیهبة. ( اقرب الموارد ). || مردغافل و مرد گران که صحب...

فرهنگ عمید

۱. ظلمت، تاریکی.
۲. شب بسیار تاریک.
۳. اسب سیاه.
۴. (صفت ) مرد غافل و کندذهن و ضعیف.

فرهنگ معین

(غَ یا غِ هَ ) [ ع . ] ۱ - (اِ. ) سختی تاریکی شب . ۲ - (ص . ) سخت سیاه . ج . غیاهب .

معانی کلمه : غیهب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات