معانی کلمه : غریبانه
لغت نامه دهخدا
غریبانه. [ غ َ ن َ / ن ِ] ( ص نسبی ) درخور غریب. منسوب به غریب :
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم.|| هر چیزسزاوار به گدائی و مفلسی. ( ناظم الاطباء ).
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم.|| هر چیزسزاوار به گدائی و مفلسی. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
۱. درخور غریب: نماز شام غریبان چو گریه آغازم / به مویه های غریبانه قصه پردازم (حافظ: ۶۶۶ ).
۲. (قید ) به روش غریبان، مانند غریبان.
۲. (قید ) به روش غریبان، مانند غریبان.
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) در خور غریب : مویه های غریبانه ۲ - هر چیز سزاوار بگدایی و مفلسی ۳ - بطرز غریبان : غریبانه رفتار می کند .