غثاء. [ غ ُث ْ ثا ] (ع اِ) به معانی غُثاء است .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به غُثاء شود.
غثاء. [ غ ُ ] (ع اِ) غُثّاء. آب آورد. کفک . || تباه و پوسیده از برگ درخت به کفک سیل آلوده و خراب شده . ج ، اَغثاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ). در تاج العروس غثاء را چنین شرح داده : «القمش و الزبد (و القذر) و الهالک و البالی (او الهالک البالی ) من ورق الشجر المخا...
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی غُثَاءً: خار و خاشاکی که سیل به کنار بیابان میریزد ( منظور از آن در آیه ی شریفه"فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَیٰ " گیاه خشکیده است )ریشه کلمه: غثو (۲ بار)«غثاء» در اصل به معنای گیاهان خشکیده ای است که به صورت بسیار در هم ریخته بر روی سیلاب قرار دارد، همچنین به کف هایی که روی دیگ در حال جوشیدن پیدا می شود نیز، غثاء می گویند.تشبیه اجساد بی جان آنها به «غثاء»، اشاره به نهایت ضعف، ناتوان...
