کلماتور
غبار. [ غ ِ ] (اِ) و غباره را در بعضی لغت نامه ها بمعنی چوبی که بدان گاو رانند، آورده اند ولی صحیح غباز است . رجوع به غباره و غباز شود.
۱. خاک نرم؛ گَرد.
۲. [مجاز] آزردگی.
⟨ غبار خاستن: (مصدر لازم) [قدیمی]
۱. بلند شدن گَرد.
۲. [مجاز] بهوجود آمدن آزردگی.
خاک، گردوخاک، گرد