معانی کلمه : عنید

تلفظ بین المللی : /ˈaːnid/ تلفظ :‌ ['a:nid]

لغت نامه دهخدا

عنید. [ ع َ ] ( ع ص ) آنکه دیده و دانسته از حق برگردد. و به باطل ستیهنده و ردکننده حق را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). شخص که مخالف حق باشد و آن را دانسته رد کند. ( از اقرب الموارد ). ج ، عُنُد. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || سرکش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ). || ناسازگار. ( فرهنگ فارسی معین ). || ستیزنده. ( غیاث اللغات ). ستیزه کننده. ( ف...

فرهنگ عمید

۱. ستیزه کننده، ناسازگار.
۲. مخالف حق، آن که آگاهانه از حق برمی گردد.

فرهنگ معین

(عَ ) [ ع . ] (ص . )۱ - ستیزکننده . ۲ - ناسازگار . ۳ - رو کنندة حق .

فرهنگ فارسی

۱ - ستیزه کننده . ۲ - ناسازگار . ۳ - آنکه دیده و دانسته از حق برگردد رد کننده حق . ۴ - سرکش .

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی عَنِیدٍ: ستیزه جو - معاند حقّی که از روی عناد حق را مسخره میکند .ریشه کلمه: عند (۲۰۱ بار)کلمه «عَنِید» در اصل از «عِند» (بر وزن رِند) به معنای سمت و ناحیه است و در اینجا به معنای انحراف و گرایش به غیر راه حق آمده است و از مادّه «عناد» به معنای تکبر، خودپسندی و عدم تسلیم در برابر حق است، و به گفته بعضی، به آن نوع مخالفت و دشمنی گفته می شود که آگاهانه صورت می گیرد، یعنی انسان حقان...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : عنید

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : عنید

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات