عَنّازیان(یا: بَنی عَنّاز) دودمان کوچکی از فرمانروایان شیعی. از ۳۸۱ تا میانۀ نیمۀ دوم قرن ۶ق در مرز میان ایران و عراق فرمانروایی کردند. حوزۀ فرمانروایی این دودمان نواحی کرمانشاه، حُلوان، دیِنوَر، شهر زور، دقوقا، دسکره، بندنیج (مَندَلی) و نُعمانیّه را دربر می گرفت. پایگاه قدرت این خاندان در قبیلۀ کردی شاذنجان قرار داشت. واژۀ عناز برگرفته از عَنْز به معنی بز ماده است. پایه گذار این دودمان که گه گاه ...