عمیدالملک. [ ع َ دُل ْ م ُ ] ( ع اِ مرکب ) بزرگ ملک و مملکت. آنکه مملکت و سلطنت بر او تکیه کند. و آن لقبی بود که به بزرگان مملکت می دادند.
فرهنگ فارسی
کندری ابونصر محمد بن منصور وزیر طغرل بیک موسس خاندان سلجوقی و الب ارسلان جانشین او ( مقت. ۴۵۶ ه.ق . ). وی مردی دانشمند بود و فرمان داد دیوانها و دفترهای دولتی و مکاتبات رسمی را بفارسی بنویسد و ترکان را باموختن فارسی تشویق کرد. عمید الملک کندری و علی الخصوص خواجه نظام الملک در آغاز کار دولت سلجوقی وسیله سودمندی شده بودند برای آنکه کلیه امور اداری و تشکیلاتی بدست ایرانیان افتد عمیدالملک بر مذهب حنفی...