تلفظ بین المللی : /ˈaːmʔaq1 bˌoxɑrˈɑiː/ تلفظ : ['a:m?aq1 b,oxAR'Ai:]
لغت نامه دهخدا
عمعق بخارایی. [ ع َ ع َ ق ِ ب ُ ] ( اِخ ) مکنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء. ازشعرای اوایل قرن ششم هجری در ماوراءالنهر بود. تخلص او را برخی عمیق و عمیقی گفته اند، ولی گویا تخلصش در اصل عقعق ( که نام مرغی است هشیار ) بوده و بعدها توسط نساخ بصورت عمعق ( که ظاهراً کلمه ای است بی معنی ) درآمده. عمعق در حدود سال 440 هَ.ق. در بخارا متولد شد و پس از مهارت در شعر و ادب به سمرقند رفت و ب...
دانشنامه آزاد فارسی
عَمْعَقِ بُخارایی (ح ۴۴۰ـ۵۴۳/۵۴۲ق)شاعر ایرانی. ملک الشعرای دربار خضرخان قراخانی و ستایشگر شاهان دودمان ایلک خانیان بود. مرثیه ا ی نیز در مرگ ماه ملک خاتون، دختر سلطان سنجر، دارد. عمعق در انواع صنایع بدیعی مهارت داشت و در اشعارش، به ویژه قصاید، به صنعتگری متمایل بود و همچنین مضامین فلسفی و علمی در اشعارش بسیار است. دیوان او، که در حدود ۶۱۴ بیت است، به کوشش سعید نفیسی به چاپ رسیده است (تهران، ۱۳۳۹ش)...
فرهنگ فارسی
مکنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیر الشعرائ از شعرای اوایل قرن ششم هجری در ماورائ النهر بود
