تلفظ بین المللی : /ˈomri dˈar fˈeq1h/ تلفظ : ['omRi d'aR f'eq1h]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عُمری، مسلط کردن دیگری بر عینی جهت استفاده رایگان از آن در طول عمر را می گویند.عمری در فقه همراه سکنی و رقبی به کار رفته است. واژه عمری از عمر گرفته شده و عبارت است از مسلط کردن دیگری بر عینی از اعیان، همچون خانه و وسیله نقلیه برای استفاده رایگان از آن به مدت عمر خود یا طرف مقابل، با بقای عین بر ملک مالک.کاربرد فقهیعمری به ضمیمه سکنی و رقبی عنوان بابی مستقل و کوچک در بسیاری از کتاب های ...
