تلفظ بین المللی : /ˈomdeː ˈoddin/ تلفظ : ['omde: 'oddin]
لغت نامه دهخدا
( عمدةالدین ) عمدةالدین. [ ع ُ دَ تُدْ دی ] ( ع اِ مرکب ) ( از: عمدة + دین ) تکیه گاه دین. این ترکیب به عنوان لقب برای فقها و دانشمندان علوم دینی بکار میرفت.عمدةالدین. [ ع ُ دَ تُدْ دی ] ( اِخ ) محمدبن اسعدبن محمدبن حسین بن قاسم عطاری طوسی ، مکنی به ابومنصور و ملقب به عمدةالدین و مشهور به حفدة. فقیه شافعی نیشابوری در قرن ششم هجری. خاقانی قصیده ای در مرثیه این عمدةالدین دارد که یک بیت آن نقل میشود:...
فرهنگ فارسی
محمد بن اسعد بن محمد بن حسین بن قاسم عطاری طوسی مکنی به ابومنصور و ملقب به عمده الدین و مشهور به حفده فقیه شافعی نیشابوری در قرن ششم هجری
