معانی کلمه : علیین
لغت نامه دهخدا
علیین . [ ع َ لی یی ] (ع ص ، اِ) ج ِ عَلی ّ درحال نصب و جر. || بلندمرتبه و رفیع و عالی . || (اِ) آسمان مکوکب . (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. بهشت برین، طبقۀ بالایی بهشت.
۲. آسمان.
۳. عالم بالا، عالم فرشتگان.
۲. آسمان.
۳. عالم بالا، عالم فرشتگان.
فرهنگ معین
(عِ لّ یّ ) [ ع . ] (اِ. ص . ) نک علیون .
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) جمع علی درحالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) علیون .
نام قبیله ایست از عطیات از بنی عطیه که یکی از قبایل بادیه شرق الاردن باشد
نام قبیله ایست از عطیات از بنی عطیه که یکی از قبایل بادیه شرق الاردن باشد
