تلفظ بین المللی : /ˈaːli aːtˈɑr/ تلفظ : ['a:li a:t'AR]
لغت نامه دهخدا
علی عطار. [ ع َ ی ِ ع َطْطا ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن داودبن سلمان بن سلیمان عطار دمشقی شافعی. در المختصر نووی لقب او علاءالدین و کنیه اش ابوالحسن ذکر شده است. وی فقیه و محدث و متکلم بود که در عید فطر سال 654 هَ. ق. متولد شد. پدر او عطار و جدش طبیب بود. او حدیث را از محیی الدین نووی گرفته است ، و مدت سی سال مشیخه مدرسه نوریه را عهده دار بود و در سال 701 مبتلی به فلج گردید و در ذی حجه سال 724 هَ. ق....
