تلفظ بین المللی : /ˈaːli ʃˈamim/ تلفظ : ['a:li S'amim]
لغت نامه دهخدا
علی شمیم. [ ع َ ی ِ ش َ ] ( اِخ ) ابن حسن بن عنتربن ثابت حلی. مشهور به شمیم و ملقب به مهذب الدین و مکنی به ابوالحسن. وی ادیب و نحوی و لغوی وشاعر بود. در سال 511 هَ. ق. متولد شد و از بغداد به دیاربکر و شام رفت و سپس در موصل مسکن گزید و در آنجا در سال 601 هَ. ق. درگذشت. او راست : 1- أنیس الجلیس فی التجنیس. 2- الحماسة، که از اشعار اوست. 3-شرح اللمع ابن جنی ، در نحو. 4- شرح مقامات حریری. 5- مناقب الح...
