معانی کلمه : علت عادی

علت عادی. [ ع ِل ْ ل َ ت ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) امری که برحسب عادت ، مؤثر در چیزی باشد، هرچند که از لحاظ حکم عقلی نتوان رابطه علیّت میان آن دو برقرار کرد. ( از فرهنگ اصطلاحات فلسفی ).

امری که بر حسب عادت موثر در چیزی باشد هر چند که از لحاظ حکم عقلی نتوان رابطه علیت میان آن دو بر قرار کرد