معانی کلمه : عطف

عطف . [ ع َ ] (اِخ ) (ذوالَ ...) جایگاهی است در نجد و نام آن در شعر یزیدبن طثریة آمده است . (از معجم البلدان ).

عطف . [ ع ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ عَطوف . (منتهی الارب ). رجوع به عطوف شود. || ج ِ عاطف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عاطف شود. || ج ِ عِطاف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عِطاف شود.

کرانه؛ جانب.

۱. بازگشتن و مایل شدن به‌سوی چیزی.
۲. سخنی را به سخن ماقبل ربط دادن با حرف عطف.
۳. (اسم) (ادبی) در دستور زبان، حرفی که با آن کلمه یا جمله‌ای را به کلمه یا جملۀ دیگر ربط دهند، مانند حرف «و».
۴. [قدیمی] باعطوفت؛ مهربانی.

(عِ طْ) [ ع . ] (اِ.) جانب ، پهلو، کرانه .

(عَ طْ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) مایل شدن به چیزی . 2 - کلمه ای را به وسیلة حرف ربط به کلمة قبلی ربط دادن . 3 - شیرازة کتاب .

توجه کردن.

تمایل

بازگشت

پیوند، ربط

سجاف، شیرازه

عاطفه، مهربانی

بازگشت، توجه، چرخش، میل

۱. بازگشت، توجه، چرخش، میل
۲. سجاف، شیرازه
۳. عاطفه، مهربانی
۴. تمایل
۵. پیوند، ربط