در متون فارسی واژگان عشیره، قبیله، ایل، طایفه، اویماق، اولو و به ویژه جمع آن ها عشایر، قبایل، ایلات، طوایف، اویماقات، اولوسات غالباً هم معنی اند و در واژه نامه ها خاندان یا دودمان یا گاهی جامعه یا مجموعه قشون توضیح داده می شود. جغرافی نویسان قدیمی برای اشاره به به اصطلاح کردان فارس از واژه رموم که جمع رم است یا زموم که جمع زم است استفاده کرده اند.عبدالله شهبازی. مقدمه ای بر شناخت ایلات و عشایر. ته...