تلفظ بین المللی : /ʔˈozlat ɡazˈidan/ تلفظ : [?'ozlat gaz'idan]
لغت نامه دهخدا
عزلت گزیدن. [ ع ُ ل َ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) گوشه نشینی اختیار کردن. ترک مراوده با مردمان نمودن و به عبادت پروردگار مشغول شدن. ( ناظم الاطباء ) : چون شترمرغی ما سیمرغ دیدلاجرم ازننگ ما عزلت گزید.عطار.بقیه عمر در گوشه ای نشینم و عزلت گزینم. ( گلستان ).به کنج غاری عزلت گزینم از همه خلق گر آن لطیف جهان یار غار ما باشد.سعدی....
